മുഖം

            ഉറക്കം രാത്രിക്ക് മേല്‍ കരിമ്പടം പുതയ്ക്കുമ്പോള്‍ അവള്‍ നിലത്തെ തണുപ്പില്‍ ഉറക്കം വരാതെ തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കിടന്നു.... എന്തൊക്കെയോ ഓര്‍മ്മകള്‍ അവളില്‍ വേലിയേറ്റങ്ങളും വേലിയിറക്കങ്ങളും  നടത്തി.... വര്‍ഷങ്ങള്‍ പിന്നിലേക്ക്‌ സഞ്ചാരം നടത്തുന്ന തന്റെ മനസ്സിനെ ശാസിച്ചു നിര്‍ത്താന്‍ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും പരാജയപ്പെട്ടു അവള്‍ തല കുടഞ്ഞു.... മീനിനു അരിമണികള്‍  എറിഞ്ഞു നല്‍കിയിട്ടും മെഡിക്കല്‍സിലെ ചെക്കന്‍ നല്‍കിയ നീറുന്ന ദ്രാവകം പകര്‍ന്നിട്ടും അടര്‍ന്നു മാറാതെ  നില്‍ക്കുന്ന അരിമ്പാറ പോലെ ആ മുഖം ഇപ്പോഴും മനസ്സില്‍ തെളിയുന്നു... വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം ഇന്ന് ട്രാഫിക് പോലീസ്കാരന്റെ  കഥകളിക്കു മുന്നില്‍ നിശ്ചലമായ റിക്ഷയ്ക്കുള്ളില്‍ ഇരിക്കവേയാണ് ആ മുഖം മുന്നില്‍ അവതരിച്ചത്..... സ്വയം ഒളിപ്പിക്കാന്‍ അമ്മയുടെ സാരിത്തലപ്പെങ്കിലും പരതി പരിഹാസ്യയായപ്പോഴേക്കും അവന്‍ അവളെ കണ്ടു..... അവന്‍ ആ മുഖത്തിനായി  ഓര്‍മകളില്‍ ചികയുമ്പോഴേക്കും റിക്ഷ അനങ്ങിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു .... "ഒന്ന് ചിരിക്കുകയെങ്കിലും ആവാമായിരുന്നു എന്ന് ചിന്തിക്കുമ്പോഴേക്കും റിക്ഷ കാതങ്ങള്‍ പിന്നിട്ടിരുന്നു .....

              അവന്റെ മുഖം ഇന്നും സമ്മാനിക്കുന്നത് അച്ഛന്റെ ഭീകര ഭാവവും നീറുന്ന കൈകാലുകളുടെ ഓര്‍മകളുമാണ് .... അവള്‍ നല്‍കിയ  കുറിപ്പുകളുമായി ഉറഞ്ഞു തുള്ളുന്ന അച്ഛന്‍, ആര്‍ത്തലച്ചു കരയുന്ന അമ്മ - ഇവര്‍ക്കിടയില്‍ എന്തിനെന്നറിയാത്ത ഭാവവുമായി സ്വപ്നങ്ങളെ താലോലിച്ചു അവളും.... കാലത്തിനു മായ്ക്കാന്‍ കഴിയാത്ത മുറിവുകള്‍ ഇല്ലയെന്ന വാക്യത്തിനെ അന്വര്‍ഥമാക്കിക്കൊണ്ട്  വഴി പിരിയുന്ന നദിയെപ്പോലെ അവനും അവളും ഗതി മാറിയൊഴുകി .... എവിടെയൊക്കെയോ തട്ടിയും തടവിയും മുന്നോട്ട്... വര്‍ഷങ്ങളായി എങ്കിലും ആള്‍ക്കൂട്ടത്തിനിടയില്‍ മിന്നായം പോലെ കണ്ട ആ മുഖം എത്ര വേഗമാണവള്‍  തിരിച്ചറിഞ്ഞത്....  അവനോ...??? അപ്പോഴും ഓര്‍മ്മയില്‍ പരതി ..... മുന്നിലെ പുസ്തകത്തിലെ വരികള്‍ അവളുടെ ഓര്‍മ്മയെ വീണ്ടും ഈറനണിയിച്ചു.........

                    "Missing you is a small word.... The extent of

                      emptiness is felt every time the wind 

                      strike my door and I feel you passing...... "