തെളിഞ്ഞ നീലാകാശം......... അലസയായി പൂമുഖത്ത് മാനം നോക്കി കിടക്കവേ പൊടുന്നനെ ആ മുഖം മനസ്സില് തെളിഞ്ഞു വന്നു....... ജീവിതയാത്രയില് എവിടെയോ വച്ച് ആരുമറിയാതെ മനസ്സിന്റെ ചെപ്പില് എടുത്തു വച്ച ആ മുഖം.... അവന് എനിക്കാരായിരുന്നു.....? അറിയില്ല.... പക്ഷെ ആരൊക്കെയോ... എന്തൊക്കെയോ ആയിരുന്നു എനിക്ക്.... എന്റെ മടുപ്പ് നിറഞ്ഞ ദിനങ്ങള്ക്ക് ആവേശം പകരാന്, സന്തോഷം നല്കാന്...... അതെ... അവനെനിക്ക് എല്ലാമായിരുന്നു.... അവനോടൊപ്പം നടന്ന വഴിത്താരകള്..... ആശകള് പങ്കുവച്ച കാപ്പികടകള്.......
പഞ്ഞിതുണ്ടുകള് പോലെയുള്ള മേഘശകലങ്ങള് ആകാശത്തു തെന്നി മാറവേ പതിയെ കാഴ്ചകള് മങ്ങുന്നു.... ഞാന് കരയുകയാണോ....? ഏയ്..... ഞാന് സുനൈന.....
പഞ്ഞിതുണ്ടുകള് പോലെയുള്ള മേഘശകലങ്ങള് ആകാശത്തു തെന്നി മാറവേ പതിയെ കാഴ്ചകള് മങ്ങുന്നു.... ഞാന് കരയുകയാണോ....? ഏയ്..... ഞാന് സുനൈന.....
No comments:
Post a Comment