എന്നത്തേയും പോലെ തിരക്കിട്ട് പണികള് തീര്ത്തു...... വെള്ളത്തുള്ളികള് ഇറ്റു വീഴുന്ന മുടിതുമ്പു കെട്ടി, പൊങ്ങച്ച സഞ്ചിയും പാഥേയ സഞ്ചിയും വാരിപ്പിടിച്ചു പതിവ് പോലെ ബസ് സ്റ്റോപ്പിലേക്ക് ഓടി....... അക്ഷമയായി പതിവ് ബസ്സിനെയും കാത്തു നിന്നു....... ദൂരെ നിന്നും ആ ഓറഞ്ച് നിറം കണ്ടപ്പോള് തെല്ലു സമാധാനമായി....... ഓ... പോയിട്ടില്ല.... പതിവ് സീറ്റ് തന്നെ തപ്പി പിടിച്ചിരുന്നു....... തിരക്ക് കുറവാണു..... എന്റെ ചിന്തകള്ക്കിന്നു യഥേഷ്ടം സഞ്ചരിക്കാം.....
ദിവസത്തിന്റെ ഭൂരിഭാഗം മണിക്കൂറുകളും മറ്റുള്ളവയ്ക്ക് വേണ്ടി ചിലവഴിക്കുന്ന എനിക്ക് എന്റേതെന്നു പറയാന് സ്വന്തമായി കിട്ടുന്ന ഒന്നര മണിക്കൂര്...... തിരക്കുള്ള ദിവസം അതിനും കഴിയാറില്ല....
ഞാന് ഞാനായി എന്റെ ചിന്തകളില് വ്യാപരിച്ചു തുടങ്ങി....
ആരുടെയൊക്കെയോ ആജ്ഞകള്ക്കും ആഗ്രഹങ്ങള്ക്കും അനുസരിച്ച് എന്റെ ജീവിതം സഞ്ചരിച്ചു തുടങ്ങിയിട്ട് വര്ഷങ്ങള് എത്രയോ കഴിഞ്ഞു..... ഇനിയും എനിക്ക് ഞാനായി എന്റെ ഇഷ്ടങ്ങള്ക്കും സ്വപ്നങ്ങള്ക്കും ഒപ്പം സഞ്ചരിക്കാന് എന്തെ കഴിയാത്തെ..............?
ദിവസത്തിന്റെ ഭൂരിഭാഗം മണിക്കൂറുകളും മറ്റുള്ളവയ്ക്ക് വേണ്ടി ചിലവഴിക്കുന്ന എനിക്ക് എന്റേതെന്നു പറയാന് സ്വന്തമായി കിട്ടുന്ന ഒന്നര മണിക്കൂര്...... തിരക്കുള്ള ദിവസം അതിനും കഴിയാറില്ല....
ഞാന് ഞാനായി എന്റെ ചിന്തകളില് വ്യാപരിച്ചു തുടങ്ങി....
ആരുടെയൊക്കെയോ ആജ്ഞകള്ക്കും ആഗ്രഹങ്ങള്ക്കും അനുസരിച്ച് എന്റെ ജീവിതം സഞ്ചരിച്ചു തുടങ്ങിയിട്ട് വര്ഷങ്ങള് എത്രയോ കഴിഞ്ഞു..... ഇനിയും എനിക്ക് ഞാനായി എന്റെ ഇഷ്ടങ്ങള്ക്കും സ്വപ്നങ്ങള്ക്കും ഒപ്പം സഞ്ചരിക്കാന് എന്തെ കഴിയാത്തെ..............?
No comments:
Post a Comment